Leeuwarder Courant 10 oktober 2005
Het vervangen van 'overleden' snaren en vellen
Een stukje spelen op gitaar of drumstel, dat lukt de meeste startende musici al vrij snel. Heel anders wordt het als er een snaar of een drumvel vervangen moet worden. Om beginners ook die kunst bij te brengen, werden er zaterdag in Wergea speciale workshops gehouden.

Door Nynke Been

WERGEA - Ploink. Daar gaat weer een snaar. Gitaristen hebben een hekel aan dat geluid. Het betekent dat ze in de weer moeten met snaarwinder, plectrum en een setje snaren. Of Rutger Vellinga (9) en Jurrien Velda (10) uit Wirdum ook een hekel hebben aan het ploink-geluid, weten ze eigenlijk niet. Rutger speelt drie en Jurrien vier weken elektrisch gitaar, dus veel ervaring hebben ze er niet mee.

Om toch op alles voorbereid te zijn volgden ze zaterdag een workshop snaar verwisselen, bij basisschool De Twamêster in Wergea. „Ik tink net dat it hiel lêstich wêze sil, mar ik leau dochs dat ik it mar ris leare moat", vindt Jurrien zelf.

Dat vindt organisator en gitarist Roelov Kuipers nou ook. "Ik krijg van jonge gitaristen vaak het verzoek om een snaar te vervangen, maar eigenlijk moeten ze dat zelf ook kunnen." Het hebben van verse, goed gemonteerde snaren is namelijk cruciaal voor een goed geluid. "Je zit zo met een onbespeelbaar instrument. Om dat leed te voorkomen, houden we deze workshops."

De deelnemers krijgen een paar pagina's met tekst en uitleg en gaan dan aan de slag. Mirjam Timmer, bekend van het voormalige duo Twarres, laat een groep meiden zien hoe het werkt op een akoestische gitaar. Het is een rotklusje, vertelt ze eerlijk. "Maar als ik het dan weer gedaan heb, ben ik zó blij. Het geluid wordt niet alleen beter, het ziet er ook veel mooier uit. Een oude snaar," vertelt ze, "ziet er helemaal niet uit."

Er zitten meestal bobbels en groefjes in. "Deze is at heel lang geleden overleden hè?", vraagt ze aan Berber de Boer (10) uit Dronrijp, als die haar gitaar beschikbaar stelt. Berber mompelt instemmend. Zelf heeft ze nog nooit eentje vervangen. "Meastiids freegje ik gewoan myn dosint. Dy docht it dan wol." Na deze middag moet ze het zelf kunnen.

Maar de deelnemers krijgen ook allerlei praktische tips. "Doe nooit kapotte snaren zo in een vuilniszak", vertelt Reinout Weima. "Dat prikt er door­heen, vaak in jezelf", legt hij uit. Rutger knikt. "Dat kin de bedoeling net wêze." Ook is het zaak om de snaren niet al te fanatiek uit de verpakking te halen. „Want dan kan hij zo alle kanten op schieten, in je oog bijvoorbeeld." Verder is voorzichtigheid geboden. "Als een snaar knikt, kun je hem weggooien."

Jurrien is ondertussen al een heel eind met zijn vier snaren. Onderlangs, door het gat, over de kam, via de brug, hij wordt er al rap handig in. Het begint alleen wel een beetje te krioelen van de losse draden, zo aan de bovenkant. "Gjin probleem, dy knip ik der gewoan eefkes ôf mei dizze tange."

In een ander lokaal leert André Valkenburg, die al 28 jaar drumt, Simon Bergsma uit Reduzum hoe je een drumvel moet vervangen, ingewikkeld? Best wel, vindt Bergsma. "Ik drum al heel lang, maar weet helemaal niets van de technische kant. Eigenlijk wel schandalig." "Het komt veel voor," vertelt Valkenburg. "Het is heel lastig, en het komt heel precies. Als ik een drumstel stem en de vellen vervang, dan ben ik echt een hele dag bezig. Daar hebben de meesten het geduld niet voor."